ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΧΕΙΡΑΣ;ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΩ;

ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΧΕΙΡΑΣ;ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΩ;

Κάποτε ήταν σχεδόν υποχρεωτικό σαν παιδιά να μαθαίνουμε να γράφουμε με το δεξί. Υπήρχαν μάλιστα γενιές που έφαγαν ξύλο για να τα καταφέρουν. Κάποιοι από μας παρόλα αυτά γίναμε

αριστερόχειρες. Πολλά έχουν ακουστεί για την ιδιαιτερότητα των αριστερόχειρων, το σίγουρο όμως είναι ότι δεν πρόκειται γα προβληματική περίπτωση.
Σε τι διαφέρουν;
Σήμερα οι ειδικοί γνωρίζουν ότι στους δεξιόχειρες είναι το αριστερό ημισφαίριο αυτό που ελέγχει το λόγο, αλλά και τις λεπτές κινήσεις του χεριού τους. Στους αριστερόχειρες, όμως, δεν είναι πάντα ξεκάθαρο ποιο ημισφαίριο κυριαρχεί. Όσον αφορά την κίνηση του χεριού τους, «υπεύθυνο» είναι το δεξί ημισφαίριο. Ωστόσο, στο 50% των αριστερόχειρων το κέντρο του λόγου εδράζεται στο αριστερό ημισφαίριο, όπως ακριβώς και στους δεξιόχειρες. Από τους υπόλοιπους, οι μισοί έχουν το κέντρο του λόγου στο δεξί ημισφαίριο και στους άλλους μισούς τα δύο ημισφαίρια «συνεργάζονται»!
Ωστόσο, πολλοί αριστερόχειρες γράφουν με το αριστερό μεν, αλλά εκτελούν άλλες χειρωνακτικές εργασίες με το δεξί και άλλες με το αριστερό, π.χ. πετούν μια πέτρα με το δεξί
Οι αριστερόχειρες δεν είναι τόσο σπάνιοι όσο ίσως νομίζουμε. Έχει υπολογιστεί ότι περίπου 10% του παγκόσμιου πληθυσμού χρησιμοποιεί κατά κύριο λόγο το αριστερό χέρι. Τα παραδείγματα αριστερόχειρων στην ιστορία είναι πολλά. Αριστοτέλης
Ιούλιος Καίσαρας, Μέγας Αλέξανδρος, Ναπολέων Βοναπάρτης, Leonardo da Vinci
Michelangelo, Pablo Picasso, όπως και ο γνωστός τενίστας John McEnroe ήταν αριστερόχειρες!

Μήπως Ξεχωρίζουν;
Η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Νικ Τσέρμπουιν από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας υποστήριξε, το 2006, ότι στους αριστερόχειρες οι συνδέσεις ανάμεσα στο αριστερό και το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου είναι ταχύτερες. Το βασικό τους συμπέρασμα λοιπόν ήταν ότι οι αριστερόχειρες είναι πιο «γρήγοροι» στη σκέψη, όταν δέχονται πολλαπλά ερεθίσματα από το περιβάλλον.

Το δεξί ημισφαίριο, που κυριαρχεί στους αριστερόχειρες, θεωρείται το ημισφαίριο της φαντασίας και της διαίσθησης, ενώ το αριστερό, είναι το ημισφαίριο της λογικής και της αναλυτικής σκέψης. Το δεξί ημισφαίριο σχετίζεται με μεγαλύτερη κλίση σε δεξιότητες που απαιτούν φαντασία και σύνθεση, όπως π.χ. η μουσική και η ηθοποιία, αλλά και η αρχιτεκτονική. Ίσως γι’ αυτό πολλοί αριστερόχειρες διακρίνονται σε αυτούς τους τομείς
Επίσης υπερέχουν σε ορισμένα σπορ, όπως το τένις, το μποξ, το πινγκ πονγκ κ.ά. Αυτή τους η υπεροχή ερμηνεύεται στο ότι οι δεξιόχειρες δεν έχουν συνηθίσει να αντιμετωπίζουν αριστερόχειρες.

 Τελικά αριστερόχειρας γεννιέσαι ή γίνεσαι;
Ένα παιδί έχει 46% πιθανότητες να γεννηθεί αριστερόχειρας όταν και οι δύο γονείς του είναι αριστερόχειρες και 17% όταν μόνο ο ένας γονιός είναι αριστερόχειρας
Έχουν υποστηριχθεί διάφορες θεωρίες για τον τρόπο καθορισμού του πρωτεύοντος χεριού. Για κάποιους επιστήμονες υπεύθυνες είναι οι ορμόνες στη μήτρα, για άλλους τα γονίδια, ενώ για μια κατηγορία το μυστικό βρίσκεται στο μεσολόβιο, το τμήμα που συνδέει τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου. Τα τελευταία 200 χρόνια οι επιστήμονες, παρά τις μελέτες που έχουν γίνει, δεν μπορούν να αιτιολογήσουν πειστικά γιατί το ένα από τα δύο χέρια υπερισχύει. ¨Ετσι υποστηρίζουν ότι οφείλεται:
• Με τη θέση (κλίση) του εμβρύου στη μήτρα κατά τη διάρκεια του τελευταίου τριμήνου της κύησης.
• Με το γονίδιο LRRTM1, που ανακαλύφθηκε πριν δύο χρόνια και φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην κατανομή διάφορων λειτουργιών στον εγκέφαλο.
• Με την έκθεση του εμβρύου σε υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης κατά την ενδομήτρια ζωή.

Οι γονείς πρέπει να ξέρουν ότι:
Η αριστεροχειρία δεν είναι ελάττωμα, αλλά μια ιδιαιτερότητα της φύσης που οφείλεται στην ανατομική κατασκευή του εγκεφάλου.
Η καταπίεση που ασκείται στα αριστερόχειρα άτομα να χρησιμοποιούν το δεξί τους χέρι ισοδυναμεί με μια προσπάθεια μετατόπισης του κέντρου του λόγου από το δεξί στο αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση στις εγκεφαλικές λειτουργίες, διαταραχές συμπεριφοράς και δυσκολίες στη μάθηση.
Γονείς και εκπαιδευτικοί οφείλουν να σέβονται την ιδιαιτερότητα αυτή, όπως ακριβώς σέβονται και αποδέχονται τις διαφορές που παρατηρούνται μεταξύ των ανθρώπων σ” ό,τι αφορά το χρώμα των

μαλλιών, το χρώμα των ματιών, τη χροιά της φωνής κτλ.
Η αντίληψη αυτή πρέπει να καλλιεργείται και στα παιδιά από τις μικρές ηλικίες, τόσο στα αριστερόχειρα όσο και στα δεξιόχειρα.
Αν οι γονείς παρατηρήσουν στο αριστερόχειρο παιδί τους αλλαγές στη συμπεριφορά του, στη σχολική του επίδοση, στη στάση του απέναντι στο σχολείο και στη μάθηση, είναι καλό να συμβουλεύονται έναν ειδικό, ο οποίος θα ελέγξει αν οι αλλαγές αυτές οφείλονται στην αριστεροχειρία ή σε άλλους παράγοντες.

Τους αρέσει το σχολείο!
Τα αριστερόχειρα παιδιά είναι πιο πιθανό, σε σχέση με τα δεξιόχειρα, να περνάνε καλά στο σχολείο και να τα πηγαίνουν μια χαρά με τους δασκάλους τους, σύμφωνα με μια νέα βρετανική έρευνα. Ένα μεγαλύτερο ποσοστό αριστερόχειρων παιδιών (το 47%) έναντι των δεξιόχειρων (38%) δηλώνει ότι περιμένει το πρωί με ευχαρίστηση να πάει στο σχολείο και ανυπομονεί να μάθει περισσότερες γνώσεις.

Μπορεί ένας αριστερόχειρας να γίνει δεξιόχειρας;
Αν επιχειρήσουμε να κάνομε ένα αριστερόχειρο παιδί δεξιόχειρο είναι σαν να επιχειρούμε να αλλάξομε την ανατομική κατασκευή του εγκεφάλου. Μια τέτοια ενέργεια ασκεί στο παιδί σοβαρή καταπίεση και είναι πολύ πιθανόν να προκαλέσει εγκεφαλική δυσλειτουργία, σύγχυση κλπ, με δυσάρεστες συνέπειες στη μάθηση και στην κοινωνική του συμπεριφορά.

…Το Ξέρατε;
Σύμφωνα με μία μελέτη, οι αριστερόχειρες έχουν 9 χρόνια λιγότερη διάρκεια ζωής απ’ ότι οι δεξιοί.
Τέσσερις από τους πέντε σχεδιαστές των υπολογιστών Mac ήταν αριστερόχειρες!
Έρευνα δείχνει ότι: το 50% των αριστερών χρησιμοποιούν το ποντίκι του ηλεκτρονικού υπολογιστή

τους με το αριστερό χέρι, το 68% χρησιμοποιούν το δεξί τους χέρι για το ψαλίδι και το 74% κρατάνε το μαχαίρι κατά τη διάρκεια του δείπνου από τα δεξιά.
Οι αριστερόχειρες πιστεύεται, ότι φτάνουν στην εφηβεία 4-5 μήνες μετά από τους δεξιόχειρες.
Στατιστικά, μία μεγαλύτερη σε ηλικία μητέρα είναι πολύ πιο πιθανό να γεννήσει αριστερόχειρα παιδιά.
Η Παγκόσμια Μέρα Αριστερόχειρων (13 Αυγούστου), καθιερώθηκε έπειτα από διεκδίκηση του «Κλαμπ των Αριστερόχειρων» της Βρετανίας και έχει στόχο την ενημέρωση των ανθρώπων για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι «ζερβοχέρηδες» ζώντας σ” έναν… ανάποδο κόσμο!
ΠΗΓΗ:http://gia-mamades.gr/

ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΟΣ

Τα πλεονεκτήματα του διαβάσματος – «Μια φορά κι έναν καιρό…»

Πολλοί γονείς απολαμβάνουν την ώρα που διαβάζουν αγκαλιά με το παιδί τους το αγαπημένο του βιβλίο. Η απόλαυση αυτή όμως, είναι ακόμα μεγαλύτερη για τα παιδιά. Ενθουσιασμένα ακούν την ιστορία να ξεκινάει «Μια φορά κι έναν καιρό…», και γεμάτα αγωνία περιμένουν το χέρι της μαμάς ή του μπαμπά να γυρίσει την επόμενη σελίδα – και όταν το βιβλίο τελειώσει αρχίζουν να παρακαλάνε «Άλλη μία, άλλη μία».

Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που μπορούν να κάνουν οι γονείς για τα παιδιά τους, είναι να τους διαβάζουν (ή να διαβάζουν μαζί τους) σε καθημερινή βάση βιβλία, ιστορίες, και παραμύθια. Αν και μπορεί αυτό να σας είναι ήδη γνωστό, γνωρίζετε τους λόγους που το διάβασμα είναι τόσο

ευεργετικό για τα παιδιά; 

Οι έρευνες δείχνουν:

Έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα παιδιά που διαβάζουν βιβλία ή τους διαβάζουν οι γονείς σε καθημερινή βάση, είναι πιο πιθανό να τα πάνε καλύτερα στο σχολείο και να έχουν λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς.

Σε μία άλλη μελέτη, αξιολογήθηκαν οι γνωστικές ικανότητες και η συμπεριφορά 8.000 παιδιών ηλικίας πέντε ετών, λαμβάνοντας υπόψη το χρόνο που περνούν οι γονείς με τα παιδιά τους για ανάγνωση, για τη διδασκαλία του αλφάβητου και της απλής μέτρησης, καθώς και το χρόνο που περνούν στην τηλεόραση. Η έρευνα κατέληξε ότι διαβάζοντας στο παιδί καθημερινά, βελτιώνονται όλες οι γνωστικές δεξιότητες και μειώνονται τα προβλήματα συμπεριφοράς. Τα παιδιά που τους διάβαζαν καθημερινά οι γονείς τους, είχαν καλύτερη απόδοση στα τεστ λεξιλογίου και στην αναγνώριση των αντικειμένων, και επίσης είχαν λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς. Αντίθετα, τα παιδιά που έβλεπαν τηλεόραση πάνω από τρεις ώρες την ημέρα, είχαν χαμηλότερη επίδοση σε όλα τα τεστ.

Πιο συγκεκριμένα, τα πλεονεκτήματα του καθημερινού διαβάσματος σύμφωνα με έρευνες είναι:

• Βελτιώνονται οι δεξιότητες ακρόασης.
• Τα παιδιά μαθαίνουν να κάθονται ήσυχα και να συγκεντρώνονται.
• Βελτιώνεται η ικανότητα κατανόησης των γεγονότων.
• Τα παιδιά νιώθουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση επειδή ξέρουν ότι τα νοιάζονται και τα αγαπάνε.
• Εκφράζουν καλύτερα τις σκέψεις και τις ανάγκες τους.
• Βελτιώνεται το λεξιλόγιο των παιδιών γιατί ανακαλύπτουν καινούριες λέξεις.
• Βελτιώνεται η ικανότητα των παιδιών να μαντεύουν τη σημασία καινούριων λέξεων από τα συμφραζόμενα.
• Ενθαρρύνεται και καλλιεργείται η φαντασία και η δημιουργικότητα.
• Βελτιώνονται οι επικοινωνιακές δεξιότητες με αποτέλεσμα τα παιδιά να δημιουργούν πιο εύκολα φιλίες.
  
• Βελτιώνεται η μάθηση σε όλα τα επίπεδα γιατί ο εγκέφαλος εξασκείται στο να λαμβάνει και να επεξεργάζεται νέες πληροφορίες.
• Βελτιώνεται η αναγνωστική ικανότητα.
• Βελτιώνεται η σχέση, η εμπιστοσύνη και η επικοινωνία ανάμεσα στο γονιό και το παιδί.

Το διάβασμα του βιβλίου έχει τεράστια δύναμη και επιρροή στη γνωστική ανάπτυξη των παιδιών. Είτε το παιδί είναι προσχολικής ηλικίας, είτε είναι μεγαλύτερο, καθιερώστε έστω 15 λεπτά διάβασμα σε καθημερινή βάση. Επιλέξτε  μια χαλαρή ώρα της ημέρας και δημιουργήστε ευχάριστη ατμόσφαιρα. Με αυτό τον τρόπο τα παιδιά θα βλέπουν το διάβασμα ως κάτι διασκεδαστικό και ευχάριστο και όχι ως αγγαρεία.  Κάντε το διάβασμα αγαπημένη συνήθεια και θα εκπλαγείτε που θα βλέπετε το παιδί καθώς μεγαλώνει να επιλέγει ένα βιβλίο για να χαλαρώσει και όχι την τηλεόραση και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια!

ΠΗΓΗ:http://www.parentshelp.gr/

ΠΩΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΑΛΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ;

                       Πώς γίνονται οι καλοί μαθητές;

Το σχολείο είναι ένας σημαντικός σταθμός για κάθε Παιδί. Ο τρόπος που περνά τα σχολείο είναι ικανός να τον χαρακτηρίζει μια ζωή. Κανένα Παιδί δεν θέλει να έχει αποτυχίες, και να έχει προβλήματα στο σχολικό περιβάλλον. Υπάρχει, όμως, «συνταγή» για να γίνει  καλός μαθητής;
 Όλοι οι γονείς θα το παιδί τους να είναι επιμελής μαθητής και συνεπής στις σχολικές του υποχρεώσεις, και να έχει καλές σχέσεις, με τους δασκάλους και τους συμμαθητές του και, αν όλα αυτά συνοδεύονται και με  καλούς βαθμούς ακόμα καλύτερα. Όλα αυτά είναι κατανοητά, και αφορούν αυτό που όλοι ονομάζουμε «καλό μαθητή». Οι αποδόσεις όμως των παιδιών έχουν να κάνουν σε πολύ μεγάλο βαθμό και εμάς τους γονείς.

 "Επενδύοντας» στα παιδιά"
Ένα από τα μεγαλύτερα θέματα σε αυτή τη σχέση είναι ο διαφορετικός τρόπος που παιδιά και γονείς αντιλαμβάνονται το σχολείο. Από την μια μεριά, οι γονείς που έχουν τις προσδοκίες, τα όνειρα που και πολλοί έχουν «επενδύσει στο παιδί ή στα παιδιά τους και μέσα από τις επιδόσεις τους στο σχολείο θέλουν να «ανταμειφθούν», Για τους γονείς, το «καλός μαθητής» είναι συχνά πολύ προσωπική υπόθεση. Καταρχήν, είναι ικανοποίηση να βλέπουν το παιδί τους να τα καταφέρνει και να μη δυσκολεύεται αλλά είναι και προσωπική τους επιβεβαίωση ότι τα έχουν καταφέρει καλά ως γονείς.
Ενώ  για τα παιδιά τα χρόνια του σχολείου είναι χρόνια διαρκούς και πολύ ραγδαίας ανάπτυξης, χρόνια συνεχόμενων αλλαγών στην προσωπικότητα, το συναισθηματικό κόσμο, το γνωστικό επίπεδο, τις αντιδράσεις, τη συμπεριφορά τους. Αυτές όλες οι αλλαγές, για να γίνονται σωστά και το παιδί να αναπτύσσεται να εντάσσεται και να αποδίδει όσο καλύτερα μπορεί πρέπει ν έχει την συνεχή υποστήριξη των γονέων. Και όχι τη λογική της επενδυτικής απόδοσης.

 Καλός είναι μόνο ο πρώτος;
 Άλλο ένα άγχος των γονέων: Καλός μαθητής είναι μόνο ο πρώτος ή αυτός που είναι στη 5αδα; Δυστυχώς, εμείς οι γονείς, ίσως  από τις προσωπικές μας φιλοδοξίες ή από το σύστημα, παίρνουμε

συνήθως ως βασικό κριτήριο του καλού μαθητή τις πιθανότητες που έχει να τα πάει καλά στις όποιες εξετάσεις και να είναι ανάμεσα στους πρώτους γιατί έτσι υποτίθεται ότι εξασφαλίζουμε το μέλλον του. Πρέπει λοιπόν πρώτα εμείς να διώξουμε τις εμμονές μας και να δώσουμε στο παιδί την ευκαιρία σε κάθε περίοδο να εξελίσσεται και να λειτουργεί σε ένα υγιές και όχι πιεστικό και αγχωτικό περιβάλλον.


Υπάρχει «συνταγή»
Αν λοιπόν διαχειριστούμε σωστά τα πιο πάνω μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί μας να γίνει καλός μαθητής αν του ταιριάζει και το θέλει και το ίδιο.

 Ενθάρρυνση – Αυτονομία
Πρώτα από όλα το σχολείο είναι δουλειά του παιδιού. Δεν ξεκινάμε ποτέ με τη λογική: «έχουμε να κάνουμε μαθήματα» και με συνεχείς παραινέσεις στο παιδί για να μελετήσει. Είμαστε δίπλα παρακολουθούμε ελέγχουμε και βοηθάμε όταν μας ζητηθεί.  Η αυτονομία μαθαίνεται σιγά-σιγά, πριν και μετά την αρχή του σχολείου, όταν οι γονείς εμπιστεύονται τα παιδιά τους και τα ενθαρρύνουν να κάνουν πράγματα μόνα τους, να συμμετέχουν ανάλογα με την ηλικία τους σε δουλειές του σπιτιού, να έχουν φίλους και να διαχειρίζονται τις σχέσεις τους.

Αναγνώριση – Εκτίμηση
αυτού που προσπαθεί ένα παιδί είναι κάτι το οποίο χρειάζεται μεγάλη γενναιοδωρία εκ μέρους των γονιών και, ίσως, κάτι παραπάνω. Πρέπει να είναι όσο πιο ειλικρινείς γίνεται. Ένα καθήκον των γονιών είναι να αναγνωρίσουν μέσα τους και να μετριάσουν, όσο γίνεται, την τελειομανία και την υπέρμετρη φιλοδοξία τους σε σχέση με τα παιδιά τους, γιατί δεν υπάρχει το τέλειο παιδί, όπως δεν υπάρχουν οι τέλειοι γονείς. Σχετικά με τα μαθήματα του σχολείου, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εμπιστευτούμε το παιδί ότι θα βρει το δικό του ρυθμό και τρόπο, ενώ ας έχουμε υπόψη ότι όσο περισσότερη πίεση ασκούμε, τόσο λιγότερες είναι οι πιθανότητες να συμβεί αυτό.

Η βοήθεια στην οργάνωση
Αυτό φυσικά δεν είναι εύκολο, γιατί η ανησυχία των γονιών βάζει σε δοκιμασία την υπομονή τους. Επειδή, όμως, οι φωνές και ο θυμός τελικά δεν έχουν κανένα θετικό αποτέλεσμα, έχει πιο ουσιαστική σημασία το να βοηθήσουν το παιδί τους να βρει τρόπους να είναι πιο συστηματικό. Να βρει πού του αρέσει να διαβάζει, ποια ώρα, να μην το αφήνουν περισσότερο από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, ανάλογο της ηλικίας του (π.χ. όχι παραπάνω από μισή με μία ώρα στην πρώτη τάξη, μία με μιάμιση στη δευτέρα και στην τρίτη κ.ο.κ.), να κοιτάει πρώτα τι έχει και μετά να αρχίζει, να κάνει μικρά ενδιάμεσα διαλείμματα, να εναλλάσσει γραπτές με προφορικές ασκήσεις, για να μένει συγκεντρωμένο. Όλα αυτά έχουν μεγάλη σημασία και πολλά παιδιά πελαγώνουν γιατί δεν μπορούν

να οργανώσουν τη μελέτη τους και όχι τόσο γιατί δυσκολεύονται με το περιεχόμενο.

Στήριξη από τους Γονείς
Χρειάζονται τους γονείς για βοήθεια σε ότι δεν καταλαβαίνουν και δυσκολεύονται. Για να έχουν κάποιον που θα τα ακούσει, όταν έστω και μικρό προβληματάκια με τη συμμαθήτρια, τη δασκάλα, το γυμναστή, τον καλύτερο φίλο, τον καθηγητή της Χημείας τούς προκαλούν ανησυχία, ένταση, λύπη.
Μην μπερδεύετε το μαθητή με το παιδί : O ρόλος των γονιών είναι να μη συγχέουν το μαθητή με το παιδί και να δίνουν στο παιδί τους να καταλαβαίνει ότι μια αποτυχία στο σχολείο δεν σημαίνει γι’ αυτούς ότι απογοητεύονται ή ότι κλονίζεται η αγάπη τους γι’ αυτό. Με την πρόθεση να του δείξουν ότι «πρέπει να το πάρει στα σοβαρά», το τιμωρούν, το μαλώνουν ή δείχνουν μόνο τη δυσαρέσκεια και την απογοήτευσή τους, χωρίς να προσπαθήσουν καν να το καταλάβουν και να το βοηθήσουν. Για να ξεπεράσουν όμως τις δυσκολίες τους, τα παιδιά χρειάζονται ανθρώπους που ενδιαφέρονται να ακούσουν και να καταλάβουν. Με τον τρόπο αυτό, μαθαίνουν να ζητούν βοήθεια όταν τη χρειάζονται και να μην εγκαταλείπουν όταν κάτι δεν πάει καλά. Χρειάζονται γονείς που καταλαβαίνουν ότι πραγματικά καλός μαθητής είναι μόνο αυτός που είναι καλά και στην υπόλοιπη ζωή του.

ΠΗΓΗ:http://gia-mamades.gr/

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΞΥΠΝΗΜΑ

ΑΝΟΙΞΑΝ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ.....ΠΡΩΙΝΟ ΞΥΠΝΗΜΑ

ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΠΡΩΙΝΟ ΞΥΠΝΗΜΑ by tadefterakiablogarou

ΣΧΟΛΙΚΗ ΤΣΑΝΤΑ ΚΑΙ ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗ ΣΤΗΛΗ

Πίσω στο σχολείο λοιπόν, για άλλη μια χρονιά για παιδιά κάθε ηλικίας. Και μαζί με το μεγαλύτερο "βάρος" των μαθητικών υποχρεώσεων αυξάνει, δυστυχώς, και το συνολικό βάρος της σχολικής τσάντας με όσα αυτή κουβαλάει: βιβλία, τετράδια, γραφική ύλη, πολλές φορές τώρα πιά και φορητοί υπολογιστές, αθλητικά είδη και ... πλήθος άλλα.

Είναι μοιραίο λοιπόν ο Σεπτέμβριος να φέρνει μαζί του τις ανησυχίες των γονιών και (εκτός όλων των άλλων...) για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει το βάρος που καλούνται να κουβαλούν τα παιδιά τους στο καθημερινό πήγαινε – έλα στο σχολείο.

Γνωρίζουμε ότι ο πόνος στην πλάτη και την μέση ("οσφυαλγία") δεν είναι δυστυχώς πρόβλημα άγνωστο στα παιδιά: το ποσοστό των παιδιών που παραπονούνται για τέτοιου είδους πόνο είναι από 10% στην προ-εφηβική ηλικία έως και 50% στις ηλικίες των 15 και 16 ετών. Πιo συχνά το πρόβλημα αυτό παρουσιάζεται στα κορίτσια και έχει συνδεθεί με ψυχολογικά προβλήματα που συχνά συνοδεύουν πολλά παιδιά στην αρχή της εφηβείας τους.

Καθώς οι σχολικές τσάντες, ως γνωστόν, βαραίνουν όλο και πιό πολύ όσο μεγαλώνει η τάξη στο σχολείο είναι αναμενόμενο να υπάρχουν ανησυχίες για το αν η χρήση τους παίζει κάποιο ρόλο στο να εκδηλωθεί πόνος στην πλάτη ή την μέση. Για το θέμα αυτό αρκετές επιστημονικές παρατηρήσεις έχουν δείξει ότι παιδιά που κουβαλούν καθημερινά την σχολική τους τσάντα παραπονούνται πιό συχνά για τέτοιους πόνους. Αυτό παρατηρείται ανεξαρτήτως του τύπου της τσάντας (με λουρί στον έναν ώμο, σακκίδια πλάτης ή άλλου τύπου): έχει παρατηρηθεί ότι, ακόμα και όταν τα παιδιά χρησιμοποιούν σακκίδια πλάτης, το περισσότερο βάρος ‘πέφτει’ σχεδόν πάντα στον ένα ώμο και επομένως η φόρτιση της σπονδυλικής στήλης δεν είναι, όπως γενικά πιστεύεται, συμμετρική.

Έχει επίσης παρατηρηθεί ότι τα παράπονα για πόνο στην πλάτη ή την μέση γίνονται πιό συχνά όσο αυξάνεται το βάρος της σχολικής τσάντας. Είναι επομένως φανερό ότι η υπερβολικά βαριά σχολική τσάντα μπορεί πράγματι να προκαλέσει, σε αρκετά παιδιά, ενοχλήσεις που φτάνουν στον πόνο.

•    Όμως, πέρα από την ενόχληση του παιδιού και την ανησυχία των γονιών, είναι οι πόνοι στην πλάτη ή την μέση ένα σοβαρό και ανησυχητικό πρόβλημα υγείας;

•    Χρειάζεται κανείς να ανησυχεί για μελλοντικές δυσάρεστες καταστάσεις;

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι αρκετά καθησυχαστική

Αν και σε κάποιες, σπάνιες ευτυχώς, περιπτώσεις μπορεί να επιμείνουν για ένα χρονικό διάστημα αρκετό ώστε να μειώσουν την επίδοση του παιδιού στα μαθήματα ή τις αθλητικές δραστηριότητες, οι ενοχλήσεις από μια βαριά σχολική τσάντα είναι τις περισσότερες φορές παροδικές και δεν αφήνουν μόνιμα προβλήματα στην μετέπειτα ζωή. Ωστόσο, εάν το παιδί συνεχίζει να παραπονιέται για επίμονο πόνο (ακόμα και μετά την ‘ελάφρυνση’ της σχολικής τσάντας) τότε μπορεί το πρόβλημα να είναι πιό σοβαρό και να υποκρύπτει κάποια πάθηση της σπονδυλικής στήλης. Σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να εξετάσει το παιδί ειδικός στις παθήσεις της σπονδυλικής στήλης Ορθοπαιδικός γιατρός για να αποκλείσει την πιθανότητα να υπάρχει κάποια τέτοια πάθηση.
 Τέλος, καθησυχαστική είναι η επιστήμη και στο θέμα της πιθανότητας ανάπτυξης σκολίωσης ή κύφωσης λόγω φόρτισης της αναπτυσόμενης σπονδυλικής στήλης των παιδιών και των εφήβων από μια βαριά σχολική τσάντα. Η σκολίωση και η κύφωση που κάποιες φορές αναπτύσονται σε παιδιά και εφήβους σχολικής ηλικίας είναι διαφόρων  βαθμών παραμορφώσεις της αναπτυσόμενης σπονδυλικής στήλης που οφείλονται σε γονιδιακούς παράγοντες καθώς και την επίδραση του περιβάλλοντος αλλά δεν υπάρχει καμία επιστημονική ένδειξη ή απόδειξη ότι προκαλούνται από την σχολική τσάντα, την στάση στο θρανίο ή άλλους ‘σχολικούς’ παράγοντες.       

Ως συμπέρασμα απ’ όλα τα πιό πάνω, θα πρέπει σίγουρα να αποφεύγουμε όσο το δυνατόν να "φορτώνουμε" τα παιδιά μας με βαριές σχολικές τσάντες, ιδιαίτερα αν αυτά πρέπει να τις κουβαλούν για μεγάλες αποστάσεις και όταν είναι ήδη κουρασμένα από τις καθημερινές τους δραστηριότητες. Αν και η επιστήμη δεν έχει διαπιστώσει κάποιες μακροπρόθεσμες επιπτώσεις σε παιδιά που παραπονιούνται για πόνους στην πλάτη ή την μέση σαν αποτέλεσμα μιας βαριάς τσάντας θα πρέπει, σε περίπτωση που το παιδί παραπονιέται επίμονα για τέτοιες ενοχλήσεις, να ζητάμε πάντα τη γνώμη του ειδικού.   

Δρ. Ιωάννης Καρνέζης, MSc, FEBOT, FRCS (Orth)
Ορθοπαιδικός, Χειρουργός Σπονδυλικής Στήλης
Διευθυντής Επιστημονικής Επιτροπής του Back Care network
www.ioanniskarnezis.gr
www.backcare.gr 
 Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline

ΜΙΚΡΑ ΜΥΣΤΙΚΑ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

                                   

Η επιστροφή στο σχολείο τυπικά είναι μία στιγμή που όλοι, μικροί και μεγάλοι, περιμένουν με μεγάλη ανυπομονησία. Η επιστροφή στο σχολείο σηματοδοτεί την έναρξη κάτι «νέου». Συνεπάγεται τη φυσική απομάκρυνση του παιδιού από το ασφαλές οικογενειακό περιβάλλον, καθώς επίσης και την ταυτόχρονη έκθεση του σε καινούρια και άγνωστα ερεθίσματα: καινούρια τάξη, καινούριοι συμμαθητές, καινούριος δάσκαλος και φυσικά καινούριες γνωστικές απαιτήσεις. Ωστόσο, αυτή η μετάβαση από κάτι «ασφαλές» σε κάτι «μη-γνωστό», αν και συναρπαστική, μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολη για μια μεγάλη μερίδα παιδιών που βιώνουν άγχος, στρες ή που παρουσιάζουν διαταραχές στην ομιλία τους, μαθησιακές δυσκολίες, διάσπαση προσοχής κ.τ.λ.

  Οι ακόλουθες συμβουλές μπορεί να αποδειχθούν ιδιαίτερα βοηθητικές τόσο για το παιδί όσο και για όλη την οικογένεια:

Πριν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς
Υπό τη μορφή ερωτημάτων και απαντήσεων παραθέτουμε παρακάτω τις βασικές γραμμές πάνω στις οποίες θα στηριχθεί η συνεργασία γονέων και δασκάλων, προκειμένου η αντιμετώπιση του δυσλεκτικού μαθητή να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο αποτελεσματική.

• Για τους γονείς…Δύο εβδομάδες πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς εφαρμόστε το καινούριο ωράριο ύπνου που τόσο ανάγκη θα έχει το παιδί σας προκειμένου ν' ανταπεξέλθει στο καινούριο σχολικό πρόγραμμα.
  
  
• Αν το παιδί σας ξεκινάει φέτος τη σχολική του σταδιοδρομία, συζητήστε μαζί του για το πώς θα είναι το «καινούριο» σχολείο. Φέρτε το σ' επαφή με μεγαλύτερα παιδιά έτσι ώστε να ακούσει τις δικές τους εμπειρίες. Επισκεφτείτε το σχολείο πριν ξεκινήσει και, αν είναι εφικτό, κάντε μία βόλτα στους εσωτερικούς του χώρους ή ακόμα ζητήστε να έχετε μία πρώτη γνωριμία με τον δάσκαλο του παιδιού σας προκειμένου να νιώσει πιο άνετα με το καινούριο εκπαιδευτικό περιβάλλον
  
  
• Συζητήστε με το παιδί σας πώς νιώθει για το σχολείο. Μην αρκείστε σε μονολεκτικές απαντήσεις. Προσπαθήστε να καταλάβετε τί πραγματικά πιστεύει και τί πραγματικά αισθάνεται για το σχολείο. Συζητήστε όσο περισσότερο μπορείτε για τους φίλους που θα συναντήσει και για τις καινούριες του συναναστροφές. Μιλήστε του μ' ενθουσιασμό για το καινούριο του ξεκίνημα.
  
  
• Κάντε το άγνωστο, γνωστό…Απαντήστε τις ερωτήσεις του παιδιού σας με ειλικρίνεια και δώστε του να καταλάβει ότι το σχολείο είναι μία μικρή κοινωνία μέσα στην οποία θα βιώσει όλα τα συναισθήματα: τη χαρά, τη λύπη, τη αδικία κ.τ.λ. Μάθετέ του να εμπιστεύεται τους άλλους, αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτό θα παρέχει σ' εσάς και στο παιδί σας μία μοναδική αίσθηση ελευθερίας
  
  
• Για το σπίτι….Είναι σημαντικό να προετοιμάσετε το δωμάτιο του παιδιού σας για την τρέχουσα σχολική χρονιά. Ένα σωστά οργανωμένο δωμάτιο μπορεί ν' αποδειχθεί ιδιαίτερα βοηθητικό για όλα τα παιδιά. Οι γονείς πρέπει πάντα να θυμούνται ότι το παιδικό δωμάτιο είναι μεν μέρος του σπιτιού, εντούτοις είναι και ο προσωπικός του χώρος. Επιτρέψετε στο παιδί σας να το διακοσμήσει όπως επιθυμεί. Δώστε έμφαση στον σωστό φωτισμό και στην ησυχία. Φροντίστε κάθε μέρος του δωματίου να έχει διαφορετική λειτουργία, όπως ακριβώς γίνεται στα νηπιαγωγεία: Ο χώρος του παιχνιδιού, ο χώρος της μελέτης, ο χώρος της σάκας, ο χώρος για να κρεμάει τα ρούχα κ.τ.λ. Όταν το δωμάτιο είναι τακτοποιημένο, φωτογραφίστε το και τοιχοκολλήστε τις φωτογραφίες στο δωμάτιο. Ζητήστε από το παιδί σας να προσπαθεί το δωμάτιο του να είναι ακριβώς όπως στις φωτογραφίες
  
  
• Για την ασφάλεια….Δώστε έμφαση στο θέμα της ασφάλειας. Αν το παιδί σας είναι μεγάλο, μάθετέ το να πηγαίνει σχολείο πάντα συνοδευόμενο από κάποιο φίλο του, καθώς επίσης και ν' ακολουθεί μία συγκεκριμένη διαδρομή. Αν κάποιος το παρενοχλήσει, ή το κάνει να φοβηθεί, ή να νιώσει περίεργα, θα πρέπει να απομακρύνεται από το συγκεκριμένο πρόσωπο. Μάθετε στο παιδί σας να μην παίρνει δώρα ή χρήματα από αγνώστους, μάθετέ το να λέει όχι.
  
  
• Για την οργάνωση….Λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι ένα μεγάλο ποσοστό παιδιών παρουσιάζουν οργανωτικές δυσκολίες είναι σημαντικό να τα βοηθήσουμε ν' αποκτήσουν μια «επαρκή εσωτερική δομή». Με τον όρο οργανωτικές δυσκολίες εννοούμε τις δυσκολίες που αφορούν στην οργάνωση του χρόνου τους, στη φροντίδα των προσωπικών τους ειδών (χάνουν τις τσάντες τους, μπερδεύουν τα προσωπικά τους αντικείμενα με άλλων παιδιών, δεν βρίσκουν τις κασετίνες τους) και στην ιεράρχηση των προτεραιοτήτων τους. Οι δυσκολίες αυτές δεν είναι κάτι που γίνεται επίτηδες από μέρους των παιδιών. Τα παιδιά αυτά χρειάζονται στήριξη, ενθάρρυνση αλλά και πρακτική βοήθεια. Τοποθετήστε λοιπόν ταμπέλες και ετικέτες στα πράγματα του παιδιού σας: τετράδια, ρούχα, κασετίνες, τάπερ φαγητού για να γίνει η ζωή τους πιο εύκολη!
  

Μετά την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς….

• Για τους γονείς…Εμπιστευθείτε το δάσκαλο του παιδιού σας από την πρώτη στιγμή. Αν το παιδί σας παρουσιάζει κάποιου είδους μαθησιακή δυσκολία, προετοιμάσετε τον όσο πιο καλά μπορείτε. Ενημερώστε τον για τις εκπαιδευτικές ανάγκες του παιδιού σας, προσκομίζοντας πιστοποιητικά από Δημόσιους και Ιδιωτικούς φορείς. Μ' αυτό τον τρόπο θα χτιστεί γρηγορότερα μία σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ του δασκάλου, του γονιού και του παιδιού. Θα νιώσετε κι εσείς πολύ καλύτερα γνωρίζοντας ότι ο δάσκαλος γνωρίζει το προφίλ του παιδιού σας. Τώρα το παιδί σας βρίσκεται σε καλά χέρια. Κατά τη διάρκεια του χρόνου επιδιώκετε να τον συναντάτε και να επικοινωνείτε μαζί του για να ενημερώνεστε για την πρόοδο του παιδιού σας. Να θυμάστε ότι ο δάσκαλος είναι ένας άνθρωπος που πραγματικά θέλει να βοηθήσει το παιδί σας, αλλά θέλει πρώτα τη δική σας βοήθεια.
  
  
• Την πρώτη μέρα σχολείου συμπεριφερθείτε όσο πιο φυσιολογικά μπορείτε έτσι ώστε να μην ενισχύσετε τη νευρικότητα που, ενδεχομένως, το παιδί σας να αισθάνεται. Μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο και ένα φιλί φτάνουν και περισσεύουν για να νιώσει το παιδί σας την απαιτούμενη ασφάλεια
  
  






• Συζητήστε με το παιδί σας όταν επιστρέφει από το σχολείο όσο πιο πολύ μπορείτε. Ρωτήστε το πώς είναι η καινούρια τάξη του, πού βρίσκεται το θρανίο του, ποιοί κάθονται κοντά του, ποιοί είναι οι καινούργιοι φίλοι του, τί του άρεσε περισσότερο από την πρώτη σχολική μέρα αλλά και τί του άρεσε λιγότερο. Προσπαθήστε αυτού του είδος τη συζήτηση να τη διατηρήσετε καθ' όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Έτσι αν κάποια μέρα επιστρέψει στενοχωρημένο, ή θυμωμένο, καθρεφτίστε του τα συναισθήματά του, το πώς είναι και συζητήστε μαζί του πιθανές λύσεις και πιθανές εναλλακτικές συμπεριφορές. Ακόμη και όταν το παιδί σας αρνείται να μιλήσει, σεβαστείτε την επιθυμία του αλλά πάντα να του υπενθυμίζετε ότι εσείς είσαστε εδώ για αυτόν. Να θυμάστε ότι τα παιδιά συχνά χρειάζονται καθοδήγηση για να κάνουν το πρώτο βήμα. Αν πάλι το παιδί σας επιστρέψει κάποια μέρα από το σχολείο λέγοντας «δεν μ' αρέσει το σχολείο», αυτό μπορεί να σημαίνει ότι το παιδί σας δυσκολεύεται να καταλάβει τί ακριβώς λέει η δασκάλα, ή ότι βαριέται κατά τη διάρκεια του μαθήματος. Δηλώσεις όπως «δεν αγαπώ τους φίλους μου», μπορεί να σημαίνει ότι το παιδί σας νιώθει απομονωμένο αφού δεν το συναναστρέφονται οι συμμαθητές του ή να έχει δεχθεί μία μορφή επιθετικότητας,. Έτσι με την πάροδο του χρόνου θα «ανακαλύψετε» την προσωπική ρουτίνα του παιδιού σας και θα είσαστε σε θέση ν' αποκωδικοποιήσετε ευκολότερα τη συμπεριφορά του.

Τέλος, να θυμάστε πάντα ότι το κλειδί της επιτυχίας είναι η εμπιστοσύνη: εμπιστοσύνη στο δάσκαλο που θα αναλάβει το παιδί σας, εμπιστοσύνη στο ίδιο σας το παιδί και φυσικά εμπιστοσύνη στις ικανότητες σας ως γονείς και στη σχέση που χτίζετε με το παιδί. 

ΠΗΓΗ:http://www.leximathia.gr/aboutus.aspx

ΠΩΣ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ;

               Πώς μαθαίνει καλύτερα το παιδί σας;
Κάθε Παιδί έχει ένα μοναδικό και διακριτό τρόπο με τον οποίο μαθαίνει καλύτερα και πιο εύκολα το κάθε τι. Δηλαδή έχει τον δικό του τρόπο να συλλέγει, να επεξεργάζεται και να

οργανώνει κάθε πληροφορία που λαμβάνει.
 
Ποιος είναι ο τύπος του δικού σας παιδιού: 
Οι "Τύποι" και η Μάθηση
Σίγουρα κάτι που έχετε πει εσείς οι ίδιες ή έχετε ακούσει από άλλους στο κοινωνικό σας περιβάλλον είναι ο χαρακτηρισμός, ΄΄είμαι ακουστικός τύπος΄΄ ή ‘’είμαι οπτικός τύπος’’, θέλοντας ο καθένας να υποστηρίξει πως συνήθως θυμάται κάτι.
Ο χαρακτηρισμός αυτός περιγράφει το διαφορετικό τρόπο  με τον οποίο   καταγράφει τις πληροφορίες ο καθένας από εμάς. Άλλος μαθαίνει καλύτερα βλέποντας κάτι, άλλος  ακούγοντας κλπ. Κάποιοι επίσης προτιμούν να επεξεργάζονται την πληροφορία σε διάφορα κομμάτια, ενώ άλλοι την χρειάζονται ολόκληρη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος  μάθησης. Ένας από τους λόγους λοιπόν που ένα παιδί ευχαριστιέται να μαθαίνει η δυσκολεύεται να μαθαίνει έχει να κάνει με τον τρόπο που φτάνει σε αυτό η πληροφορία και αν ο τρόπος ταιριάζει με τον ΄΄Μαθησιακό του Τύπο’’. Όταν ένας μαθητής  γνωρίζει  πώς μαθαίνει  (δηλαδή, τι μαθησιακός τύπος είναι) μαθαίνει να διαβάζει πιο εύκολα, πιο γρήγορα και πιο  αποτελεσματικά.

Οπτικός Τύπος
Μερικά Παιδιά είναι οπτικοί τύποι - τους αρέσει δηλαδή να διαβάζουν, να βλέπουν εικόνες και διαγράμματα και να χρησιμοποιούν τη φαντασία τους, και να θυμούνται εικόνες που βλέπουν ή δημιουργούν οι ίδιοι. Έτσι καταγράφουν και μαθαίνουν καλύτερα μέσω της οπτικής αναπαράστασής.

Πολλές φορές οι οπτικοί τύποι χρησιμοποιούν τη φαντασία του για να οπτικοποιήσουν την πληροφορία. Οι Οπτικοί τύποι συνήθως είναι καλοί στις τέχνες, και είναι δημιουργικοί.

Ακουστικός Τύπος
Άλλα Παιδιά είναι ακουστικοί τύποι  Δηλαδή μαθαίνουν πιο εύκολα όταν ακούνε κάτι, έτσι τους αρέσει να ακούνε ομιλίες, κασέτες και CDς. Είναι αυτό που λέμε συνήθως ‘’μαθαίνει το μάθημα μόλις το ακούσει από την δασκάλα’’.
Είναι ο τύπος που επεξεργάζεται ευκολότερα και αποτελεσματικότερα την πληροφορία όταν έχει ακουστικά ερεθίσματα. Συνήθως του αρέσει να μιλά και αυτός. Οι ακουστικοί τύποι είναι καλοί στις ξένες γλώσσες και στη μουσική και έχουν αίσθηση του ρυθμού.

Γλωσσικός – Λεκτικός Τύπος
Είναι τα Παιδιά που είναι καλοί με τις λέξεις, που τους αρέσει ιδιαίτερα να γράφουν και να διαβάζουν. Καταγράφουν τις πληροφορίες καλύτερα μέσω του γραπτού λόγου. Είναι το παιδί που συγκρατεί ευκολότερα στη μνήμη του μια πληροφορία, όταν αυτή επεξηγείται λεκτικά. Του αρέσουν ιδιαίτερα οι λέξεις και  γενικά  να γράφει και να διαβάζει.

 Κιναισθητικός Τύπος
Άλλα παιδιά έχουν ανάγκη να χρησιμοποιούν και το σώμα τους όταν μαθαίνουν, δηλ. μαθαίνουν καλά όταν χρησιμοποιούν τα χέρια τους, κινούνται, φτιάχνουν μοντέλα, μιμούνται ή αντιγράφουν πράξεις.
Είναι Κιναισθητικοί Τύποι  δηλαδή, χρησιμοποιούν την κίνηση για να αντιληφθούν κανόνες και έννοιες. Τους αρέσει να αγγίζουν  πράγματα, να συμμετέχουν σε θεατρικές ή  χορευτικές παραστάσεις.
Οι Κιναισθητικοί Τύποι είναι συνήθως καλοί στα σπορ, στο χορό, ή στις χειροτεχνίες.

Διαπροσωπικός Τύπος
Μήπως το Παιδί σας μαθαίνει καλύτερα όταν συμμετέχει σε συζητήσεις μικρών ομάδων; Μήπως του αρέσει να συμμετέχει σε ομαδικές συζητήσεις για την επίλυση προβλημάτων;. Τότε μάλλον είναι Διαπροσωπικός τύπος δηλαδή, μαθαίνει καλύτερα μέσα από την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων μιας ομάδας από το να μαθαίνει μόνος του. Λογικά θα αποδίδει καλύτερα όταν συνεργάζεται με άλλους.
Οι Διαπροσωπικοί Τύποι συνήθως είναι καλοί στο να πείθουν, να πωλούν ή να διδάσκουν τους άλλους.

Ενδοπροσωπικός Τύπος
Αν πάλι το Παιδί σας προτιμά και μαθαίνει καλύτερα μόνος του μην ανησυχείτε, μάλλον είναι Ενδοπροσωπικός Τύπος. Μαθαίνει ευκολότερα σε συνθήκες που μόνος του μπορεί να συλλέξει και να επεξεργαστεί τις πληροφορίες που χρειάζεται. Σκέπτεται ένα πρόβλημα μόνο του, βγάζει συμπεράσματα μέσα από την εμπειρία του και έτσι μαθαίνει.

Αν το παιδί σας δεν ανήκει σε κάποιον από αυτούς τους τύπους μην ανησυχείτε, σίγουρα έχει τον δικό του τύπο που εσείς το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να τον ανακαλύψετε και να το βοηθήσετε να μαθαίνει να εκπαιδεύεται και να αναπτύσσεται κτίζοντας τον χαρακτήρα του, την προσωπικότητα του και εμπλουτίζοντας τις γνώσεις του.

Αν πάλι θεωρείτε ότι οι επιδόσεις του παιδιού σας δεν είναι σύμφωνες με τις ικανότητες του, μην διστάσετε να ζητήσετε την γνώμη ενός ειδικού – ξεκινώντας από τον παιδίατρο σας – για να βοηθήσει το παιδί σας και εσάς, να βελτιώσει τις μαθησιακές του επιδόσεις και να γνωρίσει τον ‘’Τύπο του’’.
Φυσικά, όσες περισσότερες αισθήσεις συνδυάζουμε και χρησιμοποιούμε όταν μαθαίνουμε τόσο πιο αποτελεσματικοί είμαστε και εμείς και τα παιδιά.

Πηγή: http://gia-mamades.gr/

ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ!!!!!

Πάντα παρών!!!!!!!!

Είμαι ο δάσκαλος του παιδιού σου.
Είμαι παρών για να το παραλάβω. Είμαι παρών κι όταν εσύ αργείς να ‘ρθεις γιατί κάτι σου έτυχε … ξέρω, είναι ανθρώπινο.
Είμαι παρών στην τάξη …με τα χίλια μάτια και τα δυο χιλιάδες αυτιά μου.
Είμαι παρών για να του πιάσω το χεράκι όταν ο γραμμούλες χορεύουν.
Είμαι παρών για να του μάθω το “τ-α τα”. Είμαι παρών για να του μάθω τι είναι “αλληλεγγύη”, “ευθύνη”.
Είμαι παρών όταν ρωτάει. Δεν έχω όλες τις απαντήσεις, μα του μαθαίνω πώς να τις αναζητά.
Είμαι παρών όταν ανοίγει η μύτη του, όταν ανεβάζει πυρετό, όταν του βγαίνει το δοντάκι.
Είμαι παρών όταν χρειάζεται βοήθεια και ενθάρρυνση.
Είμαι παρών όταν νιώθει στενοχωρημένο.
Είμαι παρών στην αυλή , στο διάδρομο, στις σκάλες,για να σιγουρευτώ ότι είναι ασφαλές.
Είμαι παρών για να προλάβω ή να διαχειριστώ τους καβγάδες.
Είμαι παρών για να φροντίσω το γρατζουνισμένο γόνατο, να δέσω τα λυμένα κορδόνια, να του θυμίσω να φορέσει ζακέτα ή καπέλο.
Είμαι παρών στα παρασκήνια, για να το καμαρώνω κι εγώ μαζί μ’ εσένα όταν παίζει θέατρο ή τραγουδά ή απαγγέλλει.
Είμαι παρών σ’ όλες τις διδακτικές επισκέψεις, όπου εσύ ίσως και να μην προλαβαίνεις να το πας: στο μουσείο, στη συναυλία, στη βιβλιοθήκη, στο θέατρο, στη φύση, στην εκκλησία.
Είμαι παρών για να αντιληφθώ αν κάποιο πεινάει,πονάει ή ...κάτι χειρότερο.
Είμαι παρών ...
Ξέρεις ότι είμαι παρών ...πάντα παρών!
Μην πιστέψεις κανέναν που θα σου πει το αντίθετο.

Αναδημοσίευση από http://paidio.blogspot.gr/

ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΕ ΤΗ ΖΩΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΕ ΤΗ ΖΩΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Οι ζωγραφιές των παιδιών είναι πολύ σημαντικές γιατί σε αυτές τα παιδιά αποτυπώνουν τον ψυχικό τους κόσμο , τα συναισθήματά τους , τους προβληματισμούς τους.
Η παιδική ζωγραφιά έχει όλα τα στοιχεία του εικαστικού έργου: σχέδιο , χρώμα , σύνθεση , μορφή και περιεχόμενο.Βλέποντας ένα παιδί να ζωγραφίζει και ακούγοντας τις ερμηνείες που δίνει για τις ζωγραφιές του είναι σαν να διαβάζουμε την ψυχή του , επειδή μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα για τη ζωή του , τους προβληματισμούς του και τις ανησυχίες του. Η γλώσσα των εικόνων στο παιδί φανερώνει τη νοητική και την ψυχολογική του εξέλιξη , αποτυπώνει αυτό που βλέπει ή νιώθει με τον τρόπο που εκείνο το αντιλαμβάνεται.
Μέσα από τα παιδικά σχέδια , μαθαίνουμε ποιες είναι οι θέσεις του παιδιού , οι στάσεις , οι διαθέσεις , οι αντιδράσεις , οι φόβοι και οι ενοχές του.Για το λόγο αυτό και τα παιδικά σχέδια είναι αντικείμενο μελέτης από εκπαιδευτικούς , ψυχολόγους και ψυχιάτρους σε μια προσπάθεια να κατανοήσουν καλύτερα την παιδική ψυχή.
Όταν καλούμε να ερμηνεύσουμετην παιδική ζωγραφιά στρέφουμε την προσοχή μας:

• Στον τρόπο που γράφει και καλύπτει το χαρτί
• Στην επιλογή των χρωμάτων και της φόρμας
• Στον τρόπο που επιλέγει να προβάλλει τον εαυτό του
• Ποια είναι τα ενδιαφέροντα , οι ανησυχίες και οι αφηγηματικές του προτιμήσεις

Η προτίμηση των χρωμάτων στην παιδική ζωγραφιά έχει σχέση με την ηλικία , το χαραχτήρα και την ψυχολογική κατάσταση του παιδιού.Μέσα από τα χρώματα το παιδί εκφράζεται.Γενικά , οι ανοιχτοί τόνοι χρωμάτων δείχνουν εξωστρέφεια ενώ οι σκοτεινοί την εσωστρέφεια του χαραχτήρα.
Η ερμηνεία που δίνεται στην επιλογή χρωμάτων από το παιδί είναι :

• Πολυχρωμία:αίσθηση χαράς και γιορτής
• Έντονα χρώματα:τα παιδιά την ώρα της ζωγραφικής τους δημιουργίας βρίσκονται σε κατάσταση έντασης
• Επικράτηση κόκκινου χρώματος:το κόκκινο χρώμα δηλώνει δυναμισμό.Δηλώνει ζωηρές συγκινήσεις και ενστικτώδεις παρορμήσεις.Η συνεχής χρήση του από τα παιδιά ίσως υποδηλώνει και κάποια νευρωτική συμπεριφορά
• Επικράτηση του πορτοκαλί χρώματος:το πορτοκαλί χρώμα δηλώνει ζεστή συμπεριφορά , ηρεμία και συναισθηματισμό
• Επικράτηση του κίτρινου χρώματος:δηλώνει δυναμισμό , φιλοδοξία και έντονη δράση
• Επικράτηση του καφέ χρώματος:δηλώνει ενοχή
• Επικράτηση του μπλε χρώματος:τα παιδιά που χρησιμοποιούν το μπλε χρώμα δείχνουν ανεπτυγμένη λογική και ρυθμιζόμενη συναισθηματική συμπεριφορά
• Επικράτηση του πράσινου χρώματος:δηλώνει επιμονή , πείσμα ,επιθυμία για διάκριση καθώς και στροφή στον εαυτό του
• Επικράτηση ροζ χρώματος:είναι χρώμα που χρησιμοποιείται κυρίως από τα κορίτσια και υποδηλώνει τη γυναικεία φύση και την αίσθηση ηρεμίας
• Η επικράτηση του μαύρου:το προτιμούν κυρίως τα εσωστρεφή παιδιά.Συμβολίζει το φόβο , την ανησυχία και την επιθυμία περιθωριοποίησης
• Επικράτηση του γκρίζου:χρησιμοποιείται κυρίως από εσωστρεφή παιδιά , δύσκολα με πνεύμα αντιλογίας
• Επικράτηση του άσπρου:τα δειλά παιδιά φτιάχνουν μικρά σχέδια αφήνοντας το υπόλοιπο χαρτί κενό

Το παιδί, μέσα από την παιδική ζωγραφιά , εκφράζεται μέσω των συμβόλων.Εκφράζει την εσωτερική του ζωή και αναγκαιότητα.Συχνά αυτό που δεν μπορεί να πει , αυτό που το φοβίζει ή προβληματίζει.
Η ερμηνεία , λοιπόν , της παιδικής ζωγραφιάς είναι διάσπαρτη από συμβολισμούς, οι κυριότεροι από αυτούς είναι οι εξής:

• Το δεξί μισό του χαρτιού:εκφράζει τη λογική και αντιπροσωπεύει τον πατρικό πόλο ή αντικείμενα τοποθετημένα στο δεξί μέρος του χαρτιού δείχνουν εξωστρέφεια και δυναμισμό
• Το αριστερό μισό του χαρτιού:αντιπροσωπεύει το μητρικό πόλο και συμβολίζει τη στροφή προς το παρελθόν
• Το μπουτζούρωμα:με το μουτζούρωμα το παιδί μπορεί να θέλει να κρύψει κάτι που αυθόρμητα ήρθε στο φως.Κατά τους ψυχολόγους το μουτζούρωμα , αποτελεί σύμπτωμα μεγάλης ψυχοκινητικότητας και απουσίας αναστολών
• Η καρδιά:συμβολίζει τα πρώτα αισθηματικά σκιρτήματα των παιδιών
• Το σπίτι:συμβολίζει τις σχέσεις του παιδιού με την οικογένειά του.Αν η γραμμή του σπιτιού είναι πατημένη και παχιά , υποδηλώνει ένα παιδί απαιτητικό , επιθετικό.Ένα σπίτι χωρίς παράθυρα σημαίνει ότι το παιδί δε νιώθει άνετα σε αυτό.Ένα καλοζωγραφισμένο σπίτι είναι έκφραση ενός πλήρως ισορροπημένου παιδιού
• Το τζάκι:είναι σύμβολο συντροφικότητας , θαλπωρής και αγάπης.Αν ο καπνός της καμινάδας κατευθύνεται δεξιά το παιδί κοιτάζει αισιόδοξα το μέλλον , αν ο καπνός κατευθύνεται  προς τα αριστερά δηλώνει εσωστρέφεια.Τέλος , αν ο καπνός κρύβει τον ήλιο είναι ένδειξη κατάθλιψης
• Ο ήλιος :συμβολίζει συχνά τον πατέρα του παιδιού και από το μέγεθος που επιλέγει το παιδί να του δώσει ,εκφράζει τη σημασία που αποδίδει το τελευταίο στο ρόλο του πατέρα

Το παιδί μέσα από την παιδική ζωγραφιά ανακαλύπτει έναν τρόπο έκφρασης που το ικανοποιεί , απολαμβάνει την ώρα της ζωγραφικής και ζωγραφίζει με λεπτομέρεια τα όσα σχεδιάζει.Για το λόγο αυτό καλό θα ήταν να μην επεμβαίνουμε στην παιδική ζωγραφιά.Ο δικός μας ρόλος θα ήταν καλύτεροα να είναι βοηθητικός και υποστηρικτικός ,έτσι ώστε να βοηθήσουμε τα παιδιά να ανακαλύψουν τις αλήθειες , τις έννοιες , την πραγματικότητα.Το παιδί που ζωγραφίζει είναι ένα παιδί που μαθαίνει να βλέπει.

 ΠΗΓΗ:http://www.4moms.gr/

Η ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ - ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Η ενθάρρυνση – Σημαντική για την αυτοπεποίθηση των παιδιών

Και ποιος δε θα ήθελε να εκτιμούν την προσπάθειά του, να δέχεται θετικά σχόλια για το αποτέλεσμα της δουλειάς του, και να έχει κάποιον δίπλα του που θα τον αγαπά και θα τον στηρίζει ακόμα και αν τελικά δεν καταφέρει να πετύχει το στόχο του. Όλοι μας έχουμε ανάγκη την ενθάρρυνση και την στήριξη από τους ανθρώπους γύρω μας για να συνεχίσουμε να πιστεύουμε στον εαυτό μας και στις δυνατότητες μας. Όταν δεν υπάρχει αυτό, το πιθανότερο είναι ότι θα εγκαταλείψουμε την προσπάθεια δημιουργώντας στο μυαλό μας μια αρνητική πεποίθηση που θα αποτρέπει την εμπλοκή

μας ξανά με το ίδιο αντικείμενο. Για τους ίδιους ακριβώς λόγους, τα παιδιά έχουν ανάγκη την ενθάρρυνση των γονιών τους.

Οι παιδοψυχολόγοι Ντινκμέγιερ και Μακ-Κέι, προτείνουν στους γονείς να αποφεύγουν τις παρακάτω συμπεριφορές οι οποίες ουσιαστικά αποθαρρύνουν τα παιδιά αντί να τα ενθαρρύνουν:

1. Αρνητικές προσδοκίες

Όταν οι γονείς πιστεύουν ότι το παιδί δε θα πετύχει μια δύσκολη δουλειά, του περνάνε αυτό το μήνυμα με πολλούς τρόπους – είτε λεκτικά, είτε με τη γλώσσα του σώματος και τις εκφράσεις τους. Το αποτέλεσμα είναι το παιδί να αρχίσει να αμφιβάλει για τις ικανότητές του και να συμπεριφέρεται όπως ακριβώς περιμένανε οι γονείς, αποτυχαίνει.

 2. Παράλογες απαιτήσεις

Συχνά οι γονείς έχουν απαιτήσεις από τα παιδιά που είναι αδύνατο να τις ικανοποιήσουν. Πρέπει να τα καταφέρνουν σε ό,τι μετράει για τους γονείς – σχολείο, αθλητισμός, κλπ.  Όταν οι γονείς έχουν συνεχώς αυξημένες απαιτήσεις, δίνουν το μήνυμα στο παιδί ότι περιμένουνε από αυτό ακόμα περισσότερα και οτιδήποτε και αν κάνει, ποτέ δεν είναι αρκετά καλό. Μην περιμένετε επιτυχίες που είναι πέρα από την ηλικία και τις δυνατότητες του παιδιού.

3. Ανταγωνισμός ανάμεσα στα αδέρφια, στους συμμαθητές, στους φίλους

Συχνά, οι μεγάλοι καλλιεργούμε ταν ανταγωνισμό ανάμεσα στα παιδιά. Μπορεί να επαινούμε το παιδί που έχει πετύχει, ενώ μπορεί να αγνοούμε ή να επικρίνουμε εκείνο που έχει αποτύχει. Αρκετά συχνά, ένα παιδί μπορεί να αποκτά ικανότητες σε εκείνο τον τομέα όπου το αδερφάκι ή ο φίλος του δεν μπορεί να τα καταφέρει έτσι ώστε να αισθάνεται ότι υπερέχει. Το ίδιο παιδί ίσως αποφασίσει να μη δοκιμάσει τις ικανότητές του σε τομείς όπου οι άλλοι τα καταφέρνουν, γιατί μπορεί να φοβηθεί την αποτυχία. Είναι σημαντικό οι γονείς να ενθαρρύνουν όλα τα παιδιά χωρίς να τα συγκρίνουν ποτέ μεταξύ τους.

 4. Υπερβολικές φιλοδοξίες

Μερικοί γονείς θέλουν να είναι οι καλύτεροι, να είναι τέλειοι, γιατί φοβούνται πως αν δεν είναι, δεν

ανταποκρίνονται σωστά στο ρόλο τους ως γονείς. Για να το πετύχουν όμως αυτό ζητούν την τελειότητα και από τα παιδιά τους. Η αντιμετώπιση αυτή ίσως επηρεάσει τα παιδιά κάνοντάς τα να μην προσπαθούν τίποτα, αν δεν είναι σίγουρα ότι θα έρθουν πρώτα. Το αποτέλεσμα θα είναι να αποφεύγουν αυτούς τους τομείς στους οποίους βλέπουν ότι υπάρχει περίπτωση να αποτύχουν.
 5. Μην παρουσιάζετε τον εαυτό σας ως τέλειο και αλάνθαστο στο παιδί σας

Μιλήστε του για τους δικούς σας φόβους, τις δικές σας αποτυχίες, τα δικά σας διλήμματα. Τα παιδιά δεν έχουν ανάγκη από γονείς θεούς αλλά από αληθινούς ανθρώπους που μπορούν να αισθάνονται πραγματικά κοντά τους.

Προσπαθήστε να ενθαρρύνετε τα παιδιά με τους παρακάτω τρόπους:
1. Δεχτείτε τα παιδιά όπως είναι, όχι όπως θα έπρεπε να είναι

Αν θέλετε τα παιδιά να πιστέψουν ότι αξίζουν, πρέπει ειλικρινά να τα δεχτείτε όπως είναι, με όλες τις ατέλειές τους. Φανταστείτε πως θα ήταν αν σας θύμιζαν συνέχεια τα δικά σας λάθη. Θα νιώθατε ότι αξίζετε;  Οι άνθρωποι δεν μπορούν να βελτιωθούν αν δεν νιώσουν αρκετά καλά με τον εαυτό τους. Φανταστείτε τώρα πως θα νιώθατε αν σας ενθάρρυναν συνέχεια και ξέρατε ότι μέσα στην οικογένειά σας σας εκτιμούν και σας πιστεύουν. Περάστε το μήνυμα στα παιδιά ότι εκτιμάτε σαν ανθρώπους, άσχετα από την επιτυχία τους. Όταν τα δεχτείτε όπως είναι, τα βοηθάτε να νιώσουν ότι αξίζουν σαν άνθρωποι και έτσι τα δίνετε το θάρρος να συνεχίσουν την προσπάθειά τους.

2. Ενεργείστε θετικά

Όταν ενθαρρύνετε, μην κάνετε ταυτόχρονα αρνητικές παρατηρήσεις όπως “Ναι, τα κατάφερες αρκετά καλά, αλλά θα μπορούσες να βάλεις όλους τους τόνους στις λέξεις”. Μερικές φορές οι γονείς θέλοντας από τα παιδιά να κάνουν το καλύτερο, ακυρώνουν την προσπάθεια των παιδιών συνοδεύοντας την επιβράβευση με ένα «αλλά». Όταν προκύπτουν προβλήματα, χρησιμοποιείστε μεθόδους που δείχνουν σεβασμό στο παιδί – ακούστε τι έχει να σας πει και βοηθήστε στην επίλυση των προβλημάτων χρησιμοποιώντας τις φυσικές και λογικές συνέπειες. Αποφύγετε τον πειρασμό να επέμβετε όταν το παιδί προσπαθεί να λύσει ένα πρόβλημα ή να ολοκληρώσει κάτι. Η επέμβαση δίνει το μήνυμα μιας καλυμμένης κριτικής. Αν το παιδί ζητήσει τη βοήθειά σας, περιορίστε τις παρατηρήσεις σας στη μορφή προτάσεων <<Τι νομίζεις ότι θα γινόταν αν … Σκέφτηκες να …. Βρήκα ότι είναι πολύ βοηθητικό να …>>. Αν τα παιδιά ζητούν τη βοήθειά σας με σκοπό να επισύρουν την άτοπη προσοχή ή να αποφύγουν να σκεφτούν ή να εργαστούν ανεξάρτητα, πείτε τους ότι έχετε εμπιστοσύνη στις ικανότητές τους.

 3. Πιστέψτε στα παιδιά για να μπορέσουν να πιστέψουν στον εαυτό τους

Προσπαθήσετε να παραβλέπετε τα λάθη του παιδιού και να του δείχνετε ότι το εμπιστεύεστε. Να τονίζετε τις θετικές πλευρές των προσπαθειών του. Αν δεν συμπεριφερθεί σωστά, ξεχωρίστε την πράξη από το παιδί. Να κρίνετε τη λανθασμένη πράξη αλλά ποτέ το παιδί. Είναι άλλο να πείτε,

«αυτό που έκανες είναι λάθος» και να εξηγήσετε στη συνέχεια το γιατί, και άλλο να πείτε, «είσαι λάθος». Αυτό ακυρώνει το παιδί ως οντότητα. Στην πρώτη περίπτωση δημιουργείται απόσταση ανάμεσα στην πράξη και στο παιδί, αφήνοντας περιθώρια διόρθωσης. Στη δεύτερη περίπτωση ενθαρρύνετε την παραίτηση του παιδιού και μειώνετε την αυτοεκτίμησή του.

4. Δώστε προσοχή στη συνεισφορά και στα θετικά σημεία του παιδιού

Για να νιώσει ότι επαρκεί ένα παιδί, πρέπει να αισθανθεί ότι είναι χρήσιμο και ότι η συμμετοχή του μετράει μέσα στην οικογένεια. Αναγνωρίστε τις ικανότητές του και προτείνετε τρόπους να χρησιμοποιήσει αυτές τις ικανότητες για να βοηθήσει τα μέλη της οικογένειας.

5. Αναγνωρίστε την προσπάθεια και τη βελτίωση το ίδιο όπως και το τελικό αποτέλεσμα

Όταν οι γονείς επιδιώκουν μια επιτυχία π.χ. ένα καλύτερο βαθμό στα μαθηματικά, μερικά παιδιά συμπεραίνουν ότι δεν είναι αρκετά καλά αν δεν πλησιάσουν την τελειότητα. Η ενθάρρυνση όμως υπονοεί λογικές προσδοκίες που επιτυγχάνονται βήμα, βήμα. Υπονοεί ότι πρέπει να δεχτείτε την προσπάθεια και την αποτυχία του παιδιού, το ίδιο όπως και τις επιτυχίες του.

6. Επιμείνετε στην ενθάρρυνση και λιγότερο στον έπαινο

Ο έπαινος μπορεί να είναι αποθαρρυντικός διότι είναι ένα είδος ανταμοιβής. Δίνεται όταν κερδίζουμε, όταν είμαστε οι καλύτεροι. Η υπερβολική εξάρτηση από τον έπαινο μπορεί να έχει ανασταλτικά αποτελέσματα. Τα παιδιά ίσως πιστέψουν ότι η αξία τους εξαρτάται από τη γνώμη των άλλων, ίσως τα κάνει να θέλουν να συνεργαστούν μόνο όταν τα επαινούν, ίσως πιστέψουν ότι αξίζουν μόνο όταν ευχαριστούν τους άλλους ή ίσως τα κάνει να παραιτηθούν από κάθε προσπάθεια προκειμένου να αποφύγουν πιθανή αποτυχία. Από την άλλη πλευρά, η ενθάρρυνση δίνεται για την προσπάθεια ή για την βελτίωση, όσο μικρή και ελάχιστη κι αν είναι. Μπορεί να δοθεί και όταν τα παιδιά έχουν πεσμένο ηθικό, όταν νιώθουν ότι δεν τα καταφέρνουν πολύ καλά, ή όταν αντιμετωπίζουν μια αποτυχία.

Ακολουθούν μερικά παραδείγματα με τα οποία οι γονείς μπορούν να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους:
Φράσεις που δείχνουν παραδοχή:

• Μου αρέσει ο τρόπος που το χειρίστηκες.
• Μου αρέσει ο τρόπος που αντιμετωπίζεις αυτό το πρόβλημα.
• Χαίρομαι που σου αρέσει η μελέτη.
• Χαίρομαι που ευχαριστήθηκες  με …, ή χαίρομαι που πέρασες καλά με αυτό.
• Εφόσον δεν είσαι ικανοποιημένος, τι νομίζεις ότι πρέπει να κάνεις ώστε να ικανοποιηθείς αρκετά;
• Πώς νιώθεις για αυτό;

Φράσεις που συγκεντρώνουν την προσοχή στη συνεισφορά, στα θετικά σημεία και στην εκτίμηση:

• Σε ευχαριστώ, ήταν μεγάλη βοήθεια.
• Ήταν πολύ ωραίο εκ μέρους σου που νοιάστηκες  για …
• Ευχαριστώ, εκτιμώ αληθινά το …., γιατί με διευκόλυνε πολύ στη δουλειά μου.
• Χρειάζομαι τη βοήθειά σου για ….

Φράσεις που δείχνουν εμπιστοσύνη:

• Επειδή σε ξέρω καλά, είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρεις!
• Έχω εμπιστοσύνη στην κρίση σου!
• Είναι δύσκολο, είμαι όμως σίγουρη ότι θα το ξεπεράσεις.          
  
• Θα βρεις μια λύση.

Φράσεις που αναγνωρίζουν την προσπάθεια και τη βελτίωση:

• Φαίνεται ότι κατέβαλλες μεγάλη προσπάθεια για αυτό.
• Φαίνεται ότι ξόδεψες ώρα για να βρεις μια λύση.
• Βλέπω ότι προχωράς πολύ καλά!
• Κοίταξε πόση πρόοδο έχεις κάνει!
• Έχεις μεγάλη βελτίωση στο … !
• Ίσως πιστεύεις ότι δεν έφτασες ακόμα το στόχο σου, κοίτα όμως πόσο πολύ έχεις προχωρήσει!

Πηγή:http://www.parentshelp.gr/

ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

                   ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
Πώς μπορούν οι γονείς, να βοηθήσουν το παιδί να διαβάζει μόνο του!

Ο τρόπος που θα οργανώσει ένα παιδί το διάβασμά του παίζει καταλυτικό ρόλο όχι μόνο στην επίδοσή του στο σχολείο αλλά κυρίως στην εικόνα και στη σχέση που θα αναπτύξει με τη μάθηση γενικότερα.
Είναι σημαντικό να κατανοήσουν οι γονείς ότι δεν «διαβάζουμε» όλοι μαζί τα μαθήματα της επόμενης μέρας αλλά στην ουσία βοηθάμε ή καλύτερα μαθαίνουμε το παιδί (ιδίως στις πρώτες τάξεις του δημοτικού) να οργανώνει τη μελέτη του ώστε να είναι αποδοτική και όσο το δυνατόν λιγότερο κουραστική. Αυτό ενισχύει την αίσθηση της υπευθυνότητας στο παιδί και του δίνει μια εικόνα για τις δυνατότητες, τις αδυναμίες του και τον εκτιμώμενο χρόνο που απαιτείται. Στόχος του γονέα είναι να επιτύχει το παιδί αυτό που ονομάζουμε αυτορρύθμιση. Μερικοί τρόποι που μπορεί αυτό να επιτευχθεί:
¬ Προτείνετε στο παιδί να τοποθετήσει το πρόγραμμα της εβδομάδας σε σημείο που να μπορεί να το βλέπει εύκολα όπως, στο γραφείο, στην πόρτα, στη ντουλάπα του δωματίου του χωρίς να χρειάζεται να του το υπενθυμίζετε εσείς συνεχώς.
¬ Βοηθήστε το παιδί να οργανώσει το χώρο του δωματίου του με τέτοιο τρόπο ώστε να μην επηρεάζεται την ώρα της μελέτης από άλλα ερεθίσματα όπως, από το γραφείο να μην έχει θέα έξω από το παράθυρο, να κλείνει την πόρτα για να μην αποσπάται η προσοχή του από άλλους θορύβους (δικές σας συζητήσεις, τηλεόραση, άλλες ηλεκτρικές συσκευές) και να προσαρμόσετε το φωτισμό ώστε να η μελέτη να είναι πιο ξεκούραστη για τα μάτια.
¬ Μέρος της οργάνωσης είναι και η έγκαιρη προετοιμασία του σχολικού εξοπλισμού (τσάντα με βιβλία της ανάλογης ημέρας, κασετίνα με όλα τα απαραίτητα) – στην αρχή με μια δική σας βοήθεια αλλά στη συνέχεια από το ίδιο το παιδί.
¬ Δείξτε του τη σωστή στάση του σώματος στο γραφείο ή ακόμη και στον υπολογιστή προσαρμόζοντας την καρέκλα στην ανάλογη θέση. Αφήστε το παιδί να το ακολουθήσει και αν δείτε να το ξεχνά υπενθυμίστε το.
¬ Αναφορικά με τις δραστηριότητες εκτός σχολείου πολλοί γονείς σκέφτονται να στείλουν τα παιδιά για εκμάθηση ξένων γλωσσών, μουσικών οργάνων, αθλημάτων. Μην ξεχνάμε ότι το παιδί αυτό που χρειάζεται είναι ξεκούραση και εκφόρτιση από το άγχος των τόσων υποχρεώσεων συνήθως μέσω παιχνιδιού. Ρωτήστε το παιδί με τι θα ήθελε να ασχοληθεί προσπαθώντας να περιορίσετε τις δικές σας προσδοκίες ή (ανεκπλήρωτα) όνειρα για παράδειγμα, να μάθει πιάνο γιατί σας αρέσει η κλασική μουσική.
¬ Αποφύγετε να ζητήσετε από το παιδί να ξεκινήσει το διάβασμα μόλις επιστρέψει από το σχολείο ή μετά από το παιχνίδι καθώς αυτό το διάστημα είναι για ξεκούραση ή για να ενισχύσετε την ποιοτική επικοινωνία με το παιδί σας μέσω συζήτησης (μοίρασμα σκέψεων και συναισθημάτων της ημέρας).
¬ Βοηθητικό είναι να ξεκινήσει το παιδί να διαβάζει τα πιο δύσκολα μαθήματα στην αρχή και να μην τα αφήσει στο τέλος που θα είναι πιο κουρασμένο.
¬ Αντίστοιχα, μπορεί να διαβάσει πρώτα αυτά που βαριέται ή που του προξενούν μειωμένο ενδιαφέρον ώστε να κινητοποιείται στη συνέχεια να διαβάσει και αυτά που του αρέσουν περισσότερο.
¬ Μην ξεχνά τα μικρά και συχνά διαλείμματα ακόμη και αν δεν νιώθει ιδιαίτερα κουρασμένο.
¬ Αν το δυσκολεύουν τα θεωρητικά μαθήματα (όπως, ιστορία) προτείνετε εναλλαγή με πρακτικά μαθήματα (όπως, μαθηματικά). Στα θεωρητικά θα το βοηθήσει αρκετά να του δείξετε τρόπους εκμάθησης όπως, να δίνει μια κεντρική ιδέα – τίτλο, λέξεις – κλειδιά ή να υπογραμμίζει σημαντικά κομμάτια σε κάθε παράγραφο και γενικότερα να παρατηρεί εικόνες. Προτείνετε, επίσης, να κάνει μια επανάληψη το βράδυ πριν πάει για ύπνο. Αποφύγετε να είστε με ένα βιβλίο από πίσω του και να του διαβάζετε φωναχτά το μάθημα – αποτελεί και παθητική διαδικασία μάθησης αλλά του δίνει την εικόνα ότι δεν μπορεί να το κάνει μόνο του.
¬ Περιορίστε ή αποφύγετε όσο είναι εφικτό να απευθύνεστε στο παιδί χρησιμοποιώντας προστακτική (όπως, γράψε, διάβασε) και επιλέξτε να το παρακινήσετε με εκφράσεις όπως, έλα να διαβάσεις τώρα που είσαι ξεκούραστος.
¬ Αντίστοιχα, όταν εξαντλούνται τα αποθέματα υπομονής σας μην απειλείτε το παιδί «αν δεν διαβάσεις τα μαθήματά σου δεν θα βγεις για παιχνίδι» αλλά πείτε του «όταν τελειώσεις τα μαθήματά σου μπορείς να πας για παιχνίδι».
¬ Να θυμάστε να ενισχύετε την προσπάθεια που κάνει.
¬ Για να επιτευχθούν τα προηγούμενα και να ενισχυθεί η ικανότητα μελέτης είναι απαραίτητα δυο ακόμη στοιχεία: μια σωστή και ισορροπημένη διατροφή (τρίωρα γεύματα, τριάδες γευμάτων [ενδεικτικά: α) ζωική (όπως, κοτόπουλο, γάλα, γιαούρτι), β) αμυλώδη (δημητριακά, πατάτα, ξηροί καρποί) και γ) φρέσκια (φρούτο, χυμός) τροφή] και επαρκής ύπνος (περίπου 8 ώρες).

ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ
«Αν το παιδί δεν μπορεί να μάθει με τον τρόπο που το διδάσκουμε, τότε πρέπει να το διδάξουμε με τον τρόπο που μπορεί να μάθει» Maria Montessori

ΦΡΟΣΩ ΜΗΤΣΙΟΥ-MSC ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ

Πηγή:
Καλαντζή-Αζίζι, Α. & Ζαφειροπούλου, Μ. (2004). Προσαρμογή στο σχολείο. Πρόληψη και αντιμετώπιση δυσκολιών. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
Ρασιδάκη, Χ., Παντελή, Σ. (1999), Επιτυχία σε Πρώτο Πλάνο. Πώς να Κερδίσεις το Παιχνίδι στο Σχολείο, Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.