ΩΡΑ ΓΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ...ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ!

                    ΟΥΡΑΝΟΣ-ΣΠΗΛΙΑ-ΜΕΡΑ-ΝΥΧΤΑ

Αριθμός παικτών:Πάνω από δύο
Τι θα χρειαστούμε:Μία καρέκλα για κάθε παιδί

                                                  Οδηγίες

• Τοποθετούμε τις καρέκλες σε κύκλο.Ο αρχηγός του παιχνιδιού στέκεται στη μέση.
• Οι παίκτες στέκονται όρθιοι μπροστά στις καρέκλες τους.Ο αρχηγός του παιχνιδιού δίνει εντολές τις οποίες οι υπόλοιποι παίκτες πρέπει ν΄ ακολουθήσουν:

ουρανός:οι παίκτες κάθονται στην καρέκλα.
σπηλιά:οι παίκτες μπαίνουν κάτω από την καρέκλα
ημέρα:οι παίκτες στέκονται μπροστά στην καρέκλα.
νύχτα:οι παίκτες στέκονται πίσω από την καρέκλα.

• Κάθε φορά που κάποιος παίκτης κάνει λάθος , παίρνει ένα βαθμό ποινής.Μόλις συγκεντρώσει κάποιους συγκεκριμένους βαθμούς ποινής , τους οποίους έχουμε συμφωνήσει από πριν , θα πρέπει να πληρώσει ¨πρόστιμο¨ (π.χ. να μιμηθεί κάτι , να τραγουδήσει κ.τ.λ. )

***Μπορούμε να έχουμε σημειώσει τα ¨πρόστιμα¨ σε χαρτάκια , οπότε ο χαμένος τραβάει χαρτάκι και διαβάζει αυτό που πρέπει να κάνει.

                                           Οι ψαράδες

Αριθμός παικτών:Πάνω από τρεις
Τι θα χρειαστούμε:Διάφορα μικροαντικείμενα ( π.χ. χαρτομάντιλα , μπαλάκια , μικρά κουτάκια).Επίσης , μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και ¨ψαράκια¨ από πολύχρωμο χαρτόνι.

                                        Οδηγίες

Χαράζουμε στο πάτωμα έναν κύκλο.Διαλέγουμε έναν παίκτη ο οποίος θα είναι ο θεός της θάλασσας , ο Ποσειδώνας.Ο παίκτης αυτός θα πρέπει να σταθεί στο κέντρο του κύκλου.
Δίνουμε στον Ποσειδώνα όλα τα μικροαντικείμενα που αντιπροσωπεύουν τα ψαράκι , για να τα τοποθετήσει όπου θέλει μέσα στον κύκλο.
Οι υπόλοιποι παίκτες που παριστάνουν τους ψαράδες,πρέπει να σταθούν γύρω από τον κύκλο.

1.Ο Ποσειδώνας δίνει το σύνθημα για να ξεκινήσει το παιχνίδι ρωτώντας: ¨ Μικροί ψαράδες έτοιμοι;¨.
Οι ψαράδες απαντούν:¨Ναι¨.

2.Όλοι οι ψαράδες πρέπει να προσπαθήσουν να μπουν μέσα στον κύκλο και να πάρουν ένα ¨ψάρι¨ χωρίς να τους αγγίξει ο θεός της θάλασσας.

3.Αν ο Ποσειδώνας αγγίξει κάποιον ψαρά , αυτός θα πρέπει να σκύψει και να παραμείνει στον κύκλο.Μπορεί να βγει μόνο αν τον ακουμπήσει κάποιος άλλος ψαράς και τον ελευθερώσει.

4.Το παιχνίδι τελειώνει όταν οι ψαράδες ψαρέψουν όλα τα ¨ψάρια¨ ή όταν ο Ποσειδώνας αγγίξει όλους τους ψαράδες


Πηγή;Συναρπαστικές και δημιουργικές διακοπές-Σαββάλας

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΛΙΟ

ΝΙΓΗΡΙΑΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΛΙΟ

Μια φορά κι έναν καιρό, τότε που όλα πάνω στη γη ήταν αλλιώτικα, ο ήλιος και το νερό ζούσαν μαζί κι έκαναν παρέα. Ο ήλιος πήγαινε συχνά επίσκεψη στο νερό, μα το νερό ποτέ δεν τον είχε επισκεφτεί.
     -"Γιατί δεν έρχεσαι και συ στο παλάτι μου;" ρώτησε μια μέρα ο ήλιος το νερό.
     -"Δεν μπορώ, ήλιε μου", απάντησε το νερό.
     "Γιατί, αν έρθω, πρέπει να φέρω μαζί μου όλους τους συγγενείς μου".
     -"Και γι' αυτό, καλό μου νερό, ανησυχείς;" είπε ο ήλιος.
     "Το παλάτι μου είναι μεγάλο. Έχει χώρο για όλους σας. Ελάτε και μη νοιάζεστε καθόλου", είπε αποφασιστικά ο ήλιος.

     Έτσι, το νερό μάζεψε όλους τους συγγενείς του και κίνησαν για το λαμπρό παλάτι του ήλιου. Ήταν το νερό της θάλασσας, το νερό των ποταμών, το νερό των πηγών και των λιμνών, ήταν οι βροχές, οι θύελλες κι οι καταιγίδες, ήταν και τι δεν ήταν...
     Όταν έφτασαν στο παλάτι του ήλιου, εκείνος κατέβηκε να τους υποδεχτεί.
     -"Καλώς τους", πρόφτασε να πει, μα πριν αποσώσει τα λόγια του, το νερό χύθηκε μέσα στο παλάτι και πλημμύρισε τα πρώτα πατώματα.

     Ο ήλιος, ξαφνιασμένος, έτρεξε κι ανέβηκε στα τελευταία πατώματα, μα σε λίγο, έβλεπε, με τρόμο, το νερό να γεμίζει το παλάτι του.
     -"Σου το είπα πως είμαστε πολλοί", του είπε το νερό, καθώς έβλεπε τον ήλιο να χλομιάζει όλο και περισσότερο.
     "Τώρα όμως, δεν μπορούμε να κάνουμε πίσω".
     Ο ήλιος έβλεπε το νερό να προχωρά και σιγά σιγά να ανεβαίνει και να γεμίζει και τα υπόλοιπα πατώματα του παλατιού. Αναγκάστηκε να ανέβει στη στέγη. Το νερό όμως, στα γρήγορα, σκέπασε και τη στέγη. Τότε ο ήλιος κάνει έναν πήδο και φράααπ, ανεβαίνει στον ουρανό.
     Από τότε, άρχισε να μένει εκεί. Κι εκεί είναι ακόμα μέχρι και σήμερα.

 

ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΕΞΥΠΝΟ Η ΓΙΝΕΤΑΙ;

      ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΕΞΥΠΝΟ Η ΓΙΝΕΤΑΙ;

Η άποψη της σύγχρονής επιστήμης είναι ξεκάθαρη ως προς την καθοριστική δράση του γενετικού μας κώδικα ή αλλιώς DNA.

Ωστόσο, υπάρχει περιθώριο δράσης το οποίο κρίνεται εξίσου καθοριστικό από την στιγμή που το περιβάλλον ‘υπογράφει’ το κάθε αποτέλεσμα!

Μπορεί λοιπόν να υπάρχει το υλικό, δηλαδή η προδιάθεση για ταλέντα – κλίσεις – ασθένειες – μειονεξίες αλλά το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει και αναπτύσσεται ένας άνθρωπος βάζει την τελευταία και καθοριστική πινελιά στην εμφάνιση και την «εξέλιξη» όλων αυτών.

Εκατοντάδες επιστημονικές έρευνες, έχουν κατά καιρούς επισημάνει την σπουδαιότητα των ερεθισμάτων που δέχεται ένα παιδί από την πρώτη μέρα της γέννησής του. Ο «βομβαρδισμός» αυτός σ’ ένα πλάσμα με πολλές ίσως προδιαθέσεις αλλά χωρίς εδραιωμένη γνώση έχει αποδειχθεί καταλυτικός στις δεξιότητες που το παιδί θ’ αναπτύξει στην πορεία της ζωής του.

Γι’ αυτό η παρότρυνση των ειδικών πάντα ήταν «να μιλάτε στα παιδιά σας», «να χρησιμοποιείτε ενήλικες λέξεις» και όχι να μιλάτε τον «παιδικό χαριτωμένο λόγο», «να παίζεται μαζί του», «να το αφήνετε να πειραματίζεται με τα υλικά», «να το διευκολύνετε να προσπαθεί και όχι να το ανακόπτετε» κ.λ.π.

Έχετε ποτέ σκεφτεί πόσο σημαντικό για ένα παιδί είναι να δέχεται εντολές απλές ακόμα και όταν δεν είναι ηλικιακά σε θέση να τις εκτελέσει ;

Έχετε ποτέ σκεφτεί πόσα αντιληπτικά κανάλια μπορεί να διεγείρει ένα μπράβο ακόμα και σαν ενίσχυση μιας προσπάθειας που ίσως να μην στευθεί μ’ επιτυχία;

Έχετε φανταστεί πόσο σημαντικό ρόλο μπορεί να παίξει στην ζωή του η τόνωση της αυτοπεποίθησής του ακόμα και αν η νοημοσύνη του είναι χαμηλή;

Είμαστε γονείς και ίσως δικαιολογημένοι συναισθηματικά να παραβλέπουμε αδυναμίες του παιδιού μας! Σημασία έχει να πιστέψουμε πώς είναι εκπαιδεύσιμες και να καλλιεργήσουμε στο παιδί μας πρώτα απ’ όλα την πεποίθηση ότι μπορεί.

Μόνο έτσι συμβάλλουμε αποτελεσματικά υποβοηθώντας την φύση του και «χτίζουμε» με τα χέρια μας το συμπλήρωμα κάθε γενετικής προδιάθεσης. Δημιουργούμε ένα έξυπνο και ικανό παιδί.

Κατερίνα Βέργου

MA in Clinical Psychology

18 ΜΑΪΟΥ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΗΜΕΡΑ ΜΟΥΣΕΙΩΝ

Η UNESCO και το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοποθεσιών (ΙCOMOS) έχει ορίσει από το 1983 τη 18η Απριλίου από ως Παγκόσμια Ημέρα Πολιτιστικής Κληρονομιάς, με σκοπό την ευαισθητοποίηση του κοινού απέναντι σε θέματα της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Το μήνυμα αυτής της επετείου είναι, «να γίνουν τα Μουσεία φορείς πολιτισμικών ανταλλαγών, με σκοπό την ανάπτυξη της μόρφωσης και της αμοιβαίας κατανόησης, τη συνεργασία και την ειρήνη ανάμεσα στους λαούς».

Ο ρόλος του σχολείου είναι καθοριστικός, για να γίνει αυτή η επικοινωνία και ανταλλαγή μέσω της μουσειακής αγωγής. Μπαίνοντας ο μαθητής στο χώρο του Μουσείου, μετατρέπεται σε μικρό εξερευνητή που μέσω της ανακαλυπτικής μάθησης με παιγνιώδη τρόπο μαθαίνει. Από τη βιωματική αυτή προσέγγιση ο μαθητής έρχεται σε επαφή με την Τέχνη και κάθε μορφή της, ταξιδεύει στο χρόνο, γνωρίζει ήθη, έθιμα και πολιτισμούς, αποκτά νέες γνώσεις διευρύνοντας τους γνωστικούς του χάρτες, εμπλουτίζει τις παραστάσεις και το λεξιλόγιό του, έρχεται σε επαφή με νέα συναισθήματα, μαθαίνει να συνεργάζεται και να κοινωνικοποιείται.

Ο εορτασμός της Διεθνούς ημέρας Μουσείων,  θα γίνει με ελεύθερη είσοδο, σε όλα τα Μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους, στις 18 Μαΐου.  

Το Ίδρυμα Λάτση, έχει επιμεληθεί τη δημιουργία e-books με θέμα τα διάφορα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους της χώρας μας. Τα ηλεκτρονικά βιβλία των Μουσείων, είναι τα παρακάτω:

ΜΟΥΣΕΙΟ ΔΕΛΦΩΝ:e-book 

ΜΟΥΣΕΙΟ ΟΛΥΜΠΙΑΣ 

 

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ 

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΕΛΛΑΣ 

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΑΚΡΟΠΟΛΗ 

 

 ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ

Και πολλά άλλα, που θα βρείτε στη διεύθυνση: http://www.latsis-foundation.org/default.asp?pid=92&la=1&libID=

Η ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΑ -ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

              Η ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΑ - ΠΑΡΑΜΥΘΙ

Η ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΑ

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΛΙΟ

Ο ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ Ο  ΒΟΡΙΑΣ (ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΑΙΣΩΠΟΥ)

Μια φορά, ο Ήλιος κι ο Βοριάς έπιασαν μια μεγάλη συζήτηση για το ποιος από τους δυο ήταν ο δυνατότερος. 

 - Εγώ, έλεγε ο Ήλιος.
- Όχι, εγώ, έλεγε ο Βοριάς.
Κι είχαν τόσο πείσμα, ώστε κανένας τους δεν υποχωρούσε μπροστά στον άλλον.
Έτσι όμως, δεν έβγαινε συμπέρασμα, ούτε θα ‘βγαινε ποτέ, τόσο πεισματάρηδες που ήταν κι οι δυο τους.
- Σου προτείνω ένα στοίχημα! είπε τέλος ο Βοριάς.
- Τι στοίχημα; ρώτησε ο Ήλιος.
- Να διαλέξουμε στην τύχη έναν άνθρωπο κι όποιος από τους δυο μας καταφέρει και τον γδύσει, εκείνος θα ‘ναι ο δυνατότερος .

 - Το δέχομαι το στοίχημα! είπε ο Ήλιος.
Σε λίγο, φάνηκε στον κάμπο ένας άνθρωπος, που πήγαινε ολομόναχος.
Άρχισε τότε, ο Βοριάς, να φυσάει δυνατά.
Ο διαβάτης έσκυψε το κεφάλι του και σταύρωσε τα χέρια του, πάνω στο στήθος, για να προφυλαχτεί από τον αέρα.

Ο Βοριάς φύσηξε πιο δυνατά κι ο διαβάτης, κούμπωσε το ρούχο του κι επειδή ο Βοριάς δυνάμωνε το φύσημά του, ο καημένος ο άνθρωπος έβγαλε μια μάλλινη κουβέρτα, που την κουβαλούσε σ’ ένα σακί, και τυλίχτηκε μ’ αυτήν, για να μην ξεπαγιάσει.
Όσο πιο δυνατά φυσούσε ο Βοριάς, τόσο πιο σφιχτά τυλιγότανε στην κουβέρτα του ο διαβάτης.
Στο τέλος, ο Βοριάς βαρέθηκε κι έπαψε να φυσάει. Γύρισε στον Ήλιο και του είπε:
- Η σειρά σου τώρα να δοκιμάσεις να τον γδύσεις.

 Ο Ήλιος πρόβαλε στον ουρανό, μόλις σταμάτησε να φυσάει ο Βοριάς, κι αμέσως ο διαβάτης έβγαλε από πάνω του την κουβέρτα και την έβαλε στο σακί.
Δυνάμωσε τη λάμψη του ο Ήλιος κι ο διαβάτης ξεκούμπωσε το ρούχο του.
Αλλά ο Ήλιος δυνάμωνε όλο και πιο πολύ τη λάμψη του κι ο διαβάτης, που είχε αρχίσει να ιδρώνει, άρχισε να βγάζει ένα-ένα τα ρούχα του, ώσπου, στο τέλος απόμεινε ολόγυμνος και κοιτούσε δεξιά κι αριστερά, μήπως δει κανένα δέντρο για να πάει να ξαπλώσει στον ίσκιο του.
Επειδή όμως δεν έβρισκε δέντρο, έπεσε στο ποτάμι, που περνούσε εκεί κοντά κι έμεινε στο νερό, ώσπου ο Ήλιος, σιγά-σιγά, λιγόστεψε τη λάμψη του.
- Εσύ είσαι ο δυνατότερος! παραδέχτηκε ο Βοριάς, αποχαιρετώντας τον Ήλιο. 

ποιηματάκι

 Μια μέρα του Απρίλη

ο Βοριάς είπε στον Ήλιο:

<<Βλέπεις εκείνο τον διαβάτη

που τον λένε μπάρμπα - Φίλιο;

Εγώ δύναμαι την κάπα

να του βγάλω, σαν φυσήξω,

γρηγορότερ' από 'σενα

και στο χώμα να την ρίξω>>.

Και ο Ήλιος με ειρωνεία

του 'γνεψε ν' αρχίσει πρώτος.

και φυσήματ' ακουστήκαν

και ετράνταξε ο τόπος.

Ο κυρ - Φίλιος απ' το κρύο

τ' απριλιάτικου αέρα

την τυλίχτηκε την κάπα

πιο σφιχτά κείνη τη μέρα.

Μετά έλαμψε ο Ήλιος

κι έριξε ζεστές αχτίνες

και την κάπα ο διαβάτης

δεν την φόρεσε για μήνες.

ΠΑΙΖΩ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΑ 1

Παίζουμε μέχρι το 100;

ΠΑΙΖΩ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΑ (1)

View more presentations or Upload your own.